Tomografia komputerowa
Badanie to pozwala na określenie zmian chorobowych i podjecie właściwego leczenia. Doskonała metoda do badania narządów wewnętrznych i kości. Nie nadaje się do rozpoznawania choroby w miejscach otoczonych kością, nie zawsze pozwala zauważyć różnice między zdrowymi a chorymi tkankami miękkimi.
Badanie polega na prześwietleniu badanej części ciała wiązką promieni rentgenowskich i pomiarze ich pochłaniania przez tkanki o różnej gęstości. Obraz w tym badaniu powstaje dzięki pochłanianiu promieniowania rentgenowskiego przez ciało badanego. Ponieważ ludzkie tkanki mają różną gęstość, stopień pochłaniania też jest różny. Na obrazie obserwujemy to jako różne odcienie szarości. Inaczej wyglądają tkanki zawierające powietrze (płuca, jamy oboczne nosa, gaz w przewodzie pokarmowym), a inaczej narządy miąższowe (wątroba).
Podczas badania krążąca wokół lampa rentgenowska aparatu emituje wiązki promieniowania X, które przechodzą przez pacjenta pod różnymi kątami ulegając osłabianiu i następnie padają na detektory. Na podstawie pomiarów gęstości osłabiania promieniowania komputer tworzy obrazy poprzecznych przekrojów ciała pacjenta uwidaczniając z dużą dokładnością tkanki i strukturę narządów. Pacjent nie powinien się poruszać, gdyż powoduje to powstawanie deformacji i utrudnia ocenę obrazu.
Badanie nie powinno być wykonywane przy braku wskazań, u dzieci poniżej 10 roku życia i u kobiet w ciąży.
Aparatura badawcza i technika badań zmienia się i ewoluuje otwierając przed lekarzami nowe możliwości diagnozowania chorych. Jest więc rezonans magnetyczny (NMR) - pozwalający oglądać przekroje ciała w dowolnej płaszczyźnie. Bardzo dobrze pokazuje wnętrza stawów, kręgosłupa oraz różnice między tkankami miękkimi np. guzy nowotworowe, może też służyć do monitorowania pracy narządów, na przykład mózgu.
Tomografia pojedynczego fotonu (SPECT) - pozwala ocenić pracę narządów i przepływ krwi przez tkanki. Metoda ta stosowana jest głównie do diagnozowania schorzeń mózgu i serca.
Najnowszym rodzajem tomografii jest emisyjna tomografia pozytonowa (PET).
Zobacz więcej >>
Badanie polega na prześwietleniu badanej części ciała wiązką promieni rentgenowskich i pomiarze ich pochłaniania przez tkanki o różnej gęstości. Obraz w tym badaniu powstaje dzięki pochłanianiu promieniowania rentgenowskiego przez ciało badanego. Ponieważ ludzkie tkanki mają różną gęstość, stopień pochłaniania też jest różny. Na obrazie obserwujemy to jako różne odcienie szarości. Inaczej wyglądają tkanki zawierające powietrze (płuca, jamy oboczne nosa, gaz w przewodzie pokarmowym), a inaczej narządy miąższowe (wątroba).
Podczas badania krążąca wokół lampa rentgenowska aparatu emituje wiązki promieniowania X, które przechodzą przez pacjenta pod różnymi kątami ulegając osłabianiu i następnie padają na detektory. Na podstawie pomiarów gęstości osłabiania promieniowania komputer tworzy obrazy poprzecznych przekrojów ciała pacjenta uwidaczniając z dużą dokładnością tkanki i strukturę narządów. Pacjent nie powinien się poruszać, gdyż powoduje to powstawanie deformacji i utrudnia ocenę obrazu.
Badanie nie powinno być wykonywane przy braku wskazań, u dzieci poniżej 10 roku życia i u kobiet w ciąży.
Aparatura badawcza i technika badań zmienia się i ewoluuje otwierając przed lekarzami nowe możliwości diagnozowania chorych. Jest więc rezonans magnetyczny (NMR) - pozwalający oglądać przekroje ciała w dowolnej płaszczyźnie. Bardzo dobrze pokazuje wnętrza stawów, kręgosłupa oraz różnice między tkankami miękkimi np. guzy nowotworowe, może też służyć do monitorowania pracy narządów, na przykład mózgu.
Tomografia pojedynczego fotonu (SPECT) - pozwala ocenić pracę narządów i przepływ krwi przez tkanki. Metoda ta stosowana jest głównie do diagnozowania schorzeń mózgu i serca.
Najnowszym rodzajem tomografii jest emisyjna tomografia pozytonowa (PET).
Zobacz więcej >>
