Paradontoza, pierwsze symptomy choroby
Pierwsze symptomy paradontozy mogą pojawić się już w okresie dojrzewania. Choroba ta częściej dotyka mężczyzn niż kobiety. Sam przebieg może być bardzo podstępny. Czasami zanim zauważymy jej objawy, mogą upłynąć długie lata.
Najbardziej charakterystycznym objawem paradontozy (zwanej inaczej paradontopatią), czyli zapalenia przyzębia jest powstawanie tzw. "kieszonek", które tworzą się między zębami a tkanką dziąsła. Bezpośrednią przyczyną choroby są bakterie znajdujące się w osadzie nazębnym pomiędzy zębem a krawędzią dziąsła. Osad tzw. Płytka nazębna, sprzyja powstawaniu zapalenia przyzębia. Skutek paradontozy to rozchwianie a w efekcie utrata uzębienia.
Problem z paradontozą rozpoczyna się najczęściej od zapalenia dziąseł. Stan zapalny wynika z gromadzenia się przylegającego ściśle do ścianki zęba osadu, składającego się z bakterii bytujących w jamie ustnej, resztek pokarmu, złuszczonych komórek błony śluzowej, oraz kamienia nazębnego. Czynniki te prowadzą początkowo do stanu zapalnego, w wyniku, którego dziąsło staje się obrzęknięte, bolesne, krwawi, z czasem też zmienia swój kontur. Utrzymujący się obrzęk pogłębia szczelinę pomiędzy dziąsłem a zębem, doprowadzając do powstania tzw. kieszonki dziąsłowej, w której gromadzą się bakterie.
Do rozwoju choroby przyczyniają się wady zgryzu, umożliwiające zaleganie pokarmu pomiędzy zębami, obecność kamienia nazębnego, źle założone, stare, niezmienione wypełnienia i koronki, przewlekłe urazy przyzębia, różnego rodzaju schorzenia, takie jak cukrzyca, zaburzenia hormonalne (nadczynność lub niedoczynność tarczycy), choroby przewodu pokarmowego, zła kondycja psychiczna, niewłaściwa, bogata w węglowodany dieta oraz palenie papierosów. Powstawaniu skutkujących paradontozą zapaleń przyzębia sprzyja także oddychanie przez usta podczas snu.
Każda zmiana w wyglądzie dziąseł: widoczne odkrywanie korzeni w wyniku zaniku dziąseł, nadwrażliwość szyjek zębów na zimno i ciepło, niesmak w jamie ustnej lub nieprzyjemny zapach z ust czy rozchwianie zębów jest sygnałem, że w jamie ustnej przebiega proces chorobowy.
Aby uniknąć paradontozy trzeba:
- regularnie i właściwie pielęgnować jamę ustną. Ograniczy to tworzenie się osadu i kamienia nazębnego, który powinno się usuwać w gabinecie dentystycznym raz na pół roku,
- przynajmniej 3 razy dziennie szczotkować zęby. Wybieramy pastę działającą przeciwbakteryjnie i przeciwzapalnie, która zapobiegnie produkcji kamienia nazębnego, powinna zawierać również składniki oraz zioła , zapobiegające chorobie i łagodzące jej objawy, w tym krwawienie z dziąseł.
W zapobieganiu paradontozie, oprócz fachowej opieki, bardzo dużą rolę spełnia dobrze dobrana, minimalizująca ryzyko urazów dziąseł szczoteczka – najlepiej miękka (soft), profilowana, z dwoma rodzajami włókien. Istotne jest także prawidłowe szczotkowanie zębów, które powinno się odbywać w płaszczyźnie: góra-dół.
- płukać jamę ustną po każdym posiłku. Do płukania możemy stosować rozcieńczone w wodzie krople propolisowe ( w aptece kupimy krople propolisowe 3% produkowane przez ZFA UNIA), których głównym składnikiem jest ekstrakt propolisu - wyciąg z kitu pszczelego.
- przestrzegać diety, która powinna być bogata w witaminy (szczególnie C) i minerały, zapobiegać zaburzeniom przemiany materii.
- kontrolować regularnie, co najmniej raz na pół roku, zęby u dentysty.
- dobierać pokarmy o odpowiedniej konsystencji (jeść pokarmy, których nie trzeba rozgryzać, rozdrabniać, żuć)
Jeśli zaobserwujemy u siebie niepokojące objawy, nie zwlekajmy z odwiedzeniem gabinetu stomatologicznego. Dentysta zaproponuje odpowiednie dla stanu przyzębia postępowanie naprawcze.
Paradontoza to choroba postępująca przewlekle, ze skłonnością do rodzinnego występowania. Wszelkie zabiegi w gabinecie stomatologicznym mogą jednak spowolnić szybkość zniekształceń dziąseł i zapobiec nadmiernemu, bolesnemu odsłanianiu szyjek zębowych.
Paradontoza
Najbardziej charakterystycznym objawem paradontozy (zwanej inaczej paradontopatią), czyli zapalenia przyzębia jest powstawanie tzw. "kieszonek", które tworzą się między zębami a tkanką dziąsła. Bezpośrednią przyczyną choroby są bakterie znajdujące się w osadzie nazębnym pomiędzy zębem a krawędzią dziąsła. Osad tzw. Płytka nazębna, sprzyja powstawaniu zapalenia przyzębia. Skutek paradontozy to rozchwianie a w efekcie utrata uzębienia.
Problem z paradontozą rozpoczyna się najczęściej od zapalenia dziąseł. Stan zapalny wynika z gromadzenia się przylegającego ściśle do ścianki zęba osadu, składającego się z bakterii bytujących w jamie ustnej, resztek pokarmu, złuszczonych komórek błony śluzowej, oraz kamienia nazębnego. Czynniki te prowadzą początkowo do stanu zapalnego, w wyniku, którego dziąsło staje się obrzęknięte, bolesne, krwawi, z czasem też zmienia swój kontur. Utrzymujący się obrzęk pogłębia szczelinę pomiędzy dziąsłem a zębem, doprowadzając do powstania tzw. kieszonki dziąsłowej, w której gromadzą się bakterie.
Do rozwoju choroby przyczyniają się wady zgryzu, umożliwiające zaleganie pokarmu pomiędzy zębami, obecność kamienia nazębnego, źle założone, stare, niezmienione wypełnienia i koronki, przewlekłe urazy przyzębia, różnego rodzaju schorzenia, takie jak cukrzyca, zaburzenia hormonalne (nadczynność lub niedoczynność tarczycy), choroby przewodu pokarmowego, zła kondycja psychiczna, niewłaściwa, bogata w węglowodany dieta oraz palenie papierosów. Powstawaniu skutkujących paradontozą zapaleń przyzębia sprzyja także oddychanie przez usta podczas snu.
Każda zmiana w wyglądzie dziąseł: widoczne odkrywanie korzeni w wyniku zaniku dziąseł, nadwrażliwość szyjek zębów na zimno i ciepło, niesmak w jamie ustnej lub nieprzyjemny zapach z ust czy rozchwianie zębów jest sygnałem, że w jamie ustnej przebiega proces chorobowy.
Aby uniknąć paradontozy trzeba:
- regularnie i właściwie pielęgnować jamę ustną. Ograniczy to tworzenie się osadu i kamienia nazębnego, który powinno się usuwać w gabinecie dentystycznym raz na pół roku,
- przynajmniej 3 razy dziennie szczotkować zęby. Wybieramy pastę działającą przeciwbakteryjnie i przeciwzapalnie, która zapobiegnie produkcji kamienia nazębnego, powinna zawierać również składniki oraz zioła , zapobiegające chorobie i łagodzące jej objawy, w tym krwawienie z dziąseł.
W zapobieganiu paradontozie, oprócz fachowej opieki, bardzo dużą rolę spełnia dobrze dobrana, minimalizująca ryzyko urazów dziąseł szczoteczka – najlepiej miękka (soft), profilowana, z dwoma rodzajami włókien. Istotne jest także prawidłowe szczotkowanie zębów, które powinno się odbywać w płaszczyźnie: góra-dół.
- płukać jamę ustną po każdym posiłku. Do płukania możemy stosować rozcieńczone w wodzie krople propolisowe ( w aptece kupimy krople propolisowe 3% produkowane przez ZFA UNIA), których głównym składnikiem jest ekstrakt propolisu - wyciąg z kitu pszczelego.
- przestrzegać diety, która powinna być bogata w witaminy (szczególnie C) i minerały, zapobiegać zaburzeniom przemiany materii.
- kontrolować regularnie, co najmniej raz na pół roku, zęby u dentysty.
- dobierać pokarmy o odpowiedniej konsystencji (jeść pokarmy, których nie trzeba rozgryzać, rozdrabniać, żuć)
Jeśli zaobserwujemy u siebie niepokojące objawy, nie zwlekajmy z odwiedzeniem gabinetu stomatologicznego. Dentysta zaproponuje odpowiednie dla stanu przyzębia postępowanie naprawcze.
Paradontoza to choroba postępująca przewlekle, ze skłonnością do rodzinnego występowania. Wszelkie zabiegi w gabinecie stomatologicznym mogą jednak spowolnić szybkość zniekształceń dziąseł i zapobiec nadmiernemu, bolesnemu odsłanianiu szyjek zębowych.
Paradontoza
