Badania endoskopowe - Nieswoiste zapalenia jelit

Choroba Leśniowskiego-Crohna i wrzodziejące zapalenie jelita grubego określa się mianem nieswoistych zapaleń jelit (NCHJ). Typowy przebieg tych chorób charakteryzuje się występowaniem epizodów aktywnej choroby podzielonych okresami remisji. Pierwszego opisu choroby dokonał MORGAGNI w 1761 roku. W Europie i USA występowanie NCHJ ocenia się na około 0,5%. Badania epidemiologiczne wykazują związek między zachodnim stylem życia, lepszymi warunkami higienicznymi a czynnikami ryzyka rozwoju nieswoistych zapaleń jelit. W przypadkach obu chorób wydaje się prawdopodobna predyspozycja poligeniczna, jednak dotychczas potwierdzono ją w sposób udokumentowany jedynie w chorobie Leśniowskiego-Crohna. Duże badania kohortowe rodzin bliźniąt przeprowadzone w 2001 roku pozwoliły na identyfikację pierwszego genu choroby (CARD15 kodującego białko NOD2). Oprócz tego genu, charakteryzującego się współczynnikiem szans wynoszącym aż 40, zidentyfikowano co najmniej dwa inne geny, związane z niższym ryzykiem wystąpienia choroby.

METODY DIAGNOSTYCZNE
?badania radiologiczne z kontrastem barowym.
?endoskopię techniką klasyczną, oraz przy użyciu sprzętu HD.
?badania obrazowe w tomografii komputerowej (TK) i rezonansie magnetycznym (MR).
?ultrasonografię oraz endoskopię kapsułkową.

ENDOSKOPIA KAPSUŁKOWA – stała się szeroko dostępna wraz z dopuszczeniem tej metody przez FDA w 2001 roku. Kapsułkę wykorzystuje się tyko raz, ma ona około 26 mm długości, wyposażona jest w układ optyczny i urządzenie do przesyłania obrazu. Metoda ta umożliwia uzyskanie około 50 000 zdjęć w ciągu 8-godzinnego badania. To badanie nieinwazyjne, do jego przeprowadzenia nie potrzeba żadnego szczególnego przygotowania poza pozostawieniem na czczo przez 12 godzin. Ze względu na możliwość uwięźnięcia kapsułki podejrzenie zwężenia stanowi podstawowe przeciwwskazanie do badania. U większości osób całkowity pasaż przez jelito cienkie kończy się po 8 godzinach od połknięcia kapsułki. Podczas rejestrowania sygnałów z kapsułki chory nie musi pozostawać w gabinecie lekarskim czy też w szpitalu. Za pomocą sprzętu najnowszej generacji przegranie danych z rejestratora noszonego przez pacjenta do systemu komputerowego zajmuje około 40 minut, a analiza zarejestrowany obrazów wymaga kolejnych 30-120 minut, w zależności od długości trwania badania, oraz doświadczenia osoby opisującej. Kapsułka jest wydalana drogą naturalną ze stolcem w przeciągu kolejnych 2-3 dni. Problemem w endoskopii kapsułkowej może być żywotność baterii, która w niektórych przypadkach nie wystarcza do osiągnięcia przez kapsułkę jelita grubego. W 2003 roku technika ta została zaakceptowana przez FDA jako pierwszoplanowa metoda diagnostyczna jelita cienkiego. Z metaanalizy wynika, ze endoskopia kapsułkowa umożliwia stwierdzenie zmian patologicznych w 71% przypadków w przeciwieństwie do metod tradycyjnych, które cechowały się wykrywalnością zmian w 41%.

Pracownia Endoskopii Przewodu Pokarmowego Diagnostyczno - Konsultacyjna Opracowanie w oparciu o materiały z DDW Nowy Orlean 2010
dr n. med. Henryk Wójtowicz
Zobacz więcej >>