Rzeżączka - diagnoza i leczenie.
Diagnoza i Leczenie
Rozpoznanie może być ustalone tylko przez lekarza w oparciu o wynik badania bakteriologicznego wydzieliny z miejsc zajętych chorobowo. Na szczęście leczenie rzeżączki jest bardzo łatwe. Wystarczy pewna doza antybiotyku przyjmowana przez ciebie i twojego partnera, a następnie okres abstynencji. Najlepszym sposobem uniknięcia zakażenia jest używanie prezerwatywy. Leczenie rzeżączki musi przebiegać pod stałą kontrolą lekarza. Jest to leczenie bezpłatne i objęciem powinni zostać objęci oboje partnerów.
Przy leczeniu tej choroby stosuje się środki farmakologiczne głównie uderzeniowe dawki penicyliny podawanej domięśniowo (1–2 dni), a także leku powstrzymującego wydalanie przez nerki i zwiększającego stężenie penicyliny we krwi; obecnie (ze względu na uodpornienie się bakterii na penicylinę) często też za pomocą jednorazowej dawki cefalosporyn trzeciej generacji (cefiksym, ceftriakson) oraz chinolonów (ciprofloksacyna, ofloksacyna, lewofloksacyna). Odradza się picie alkoholu, który sprzyja rozwojowi choroby.
Jeśli będziemy rygorystycznie przestrzegali zaleceń lekarza leczenie nie będzie trwało długo i będzie w pełni skuteczne. Natomiast w przypadku zlekceważenia choroby i wystąpieniu powikłań często konieczne jest nawet leczenie szpitalne.Nie leczona rzeżączka zarówno u mężczyzn, jak i kobiet zajmuje coraz wyższe odcinki układu moczowo-płciowego, doprowadzając do rozmaitych powikłań (np. zapalenia przydatków u kobiety, najądrzy u mężczyzn, zapalenia stawów, a nawet posocznicy) .Należy pamiętać, że każdą chorobę w początkowym stadium da się wyleczyć. Ważne jest, aby nie zaniedbać niepokojących objawów. Zlekceważenie małych symptomów chorobowych może przerodzić się w poważne choroby przewlekłe. A to krok do powstania nowotworów czy do niepłodności. Warto chociażby dla własnego komfortu psychicznego zgłosić się do ginekologa z niewielkim objawem niepokojącym nas.
Zobacz więcej >>
















