Peridontopatie, czyli choroby przyzębia

Przyzębie to tkanki otaczające ząb i utrzymujące go w kości. W ich skład wchodzą: dziąsła, kość wyrostka zębodołowego szczęki i żuchwy, cement korzeniowy, różnego rodzaju więzadła mocujące ząb w zębodole. W wyniku stanu zapalnego dochodzi do niszczenia tego aparatu i zęby coraz słabiej są osadzone, a z czasem wypadają.

W krajach uprzemysłowionych obserwuje się znaczne zmniejszenie zapadalności na próchnicę, dzięki prowadzonej na szeroką skalę profilaktyce w jej zwalczaniu. Ze względu na częstość występowania choroby przyzębia (podobnie jak próchnica) są zaliczane do chorób społecznych. W Polsce ok.40% dzieci i młodzieży oraz prawdopodobnie ok.40-50% dorosłych cierpi na peridontopatie. Chorobami przyzębia zajmuje się nauka zwana periodontologią (parodontologią).

Skąd biorą się kłopoty?
Główną przyczyną chorób przyzębia (peridontopatii) jest niedostateczna, nieprawidłowa higiena jamy ustnej. Uwarunkowania genetyczne na które zwykliśmy zrzucać całą winę, jedynie sprzyjają reakcją przyzębia na płytkę i kamień. W rzeczywistości przyczyn jest więcej i nie są do końca wyjaśnione ani poznane. Innymi przyczynami mogą być:
- czynniki wywołujące stany zapalne.
- cukrzyca, zaburzenia metaboliczne.
- wady zgryzu prowadzące do zmian w przyzębiu.
- osad, kamień nazębny i drobnoustroje, czyli płytka nazębna.
Prowadzą one do powstania patologicznych kieszonek.

Gdy ruszają się zęby:
Początkowe stadium parodontozy przebiega prawie bezobjawowo. Często są to niewielkie krwawienia z dziąseł, obnażenia korzeni zębów, nieprzyjemny zapach i smak z jamy ustnej. Bardzo często takie objawy są bagatelizowane i ludzie zgłaszają się do dentysty dopiero wtedy, pozornie zdrowy ząb rusza się, boli, lub utworzy się ropień na dziąśle. Wtedy zazwyczaj jest już za późno. Choroba na ogół zaczyna się od zapalenia dziąseł spowodowanego płytką bakteryjną i kamieniem nazębnym. Z czasem dziąsła odstają od korzeni zębów, tworzą się głębokie kieszonki, w których gromadzą się bakterie i resztki pokarmowe. Wydzielane w procesie zapalnym substancje mają właściwości toksyczne, osteolityczne (niszczące) i rozpuszczają kość. Kieszonki coraz bardziej pogłębiają się, mogą też ropieć, linia dziąseł przesuwa się, odsłaniając coraz większą część korzeni zębów. Kość osłabia się, zęby ulegają rozchwianiu, potem zaczynają wypadać. Jest to już zaawansowana postać choroby.

Jak się leczy?
Początkowe stadia choroby leczy się metodami zachowawczymi. Lekarz wykonuję tzw. root planing, który polega na usunięciu płytki i kamienia z powierzchni korzeni oraz ich wygładzeniu. Jeśli kieszonki są nieco głębsze, niezbędna jest interwencja chirurgiczna. Są to zabiegi nazywane kiretażem, gingivectomią, a bardziej zaawansowane - operacjami płatowymi. Oprócz opracowania korzeni i kieszonek dziąsłowych wykonuje się tu także korekty dziąsła, a nawet kości.

Nowoczesne metody odtwarzania tkanek
Współczesna stomatologia dysponuje również najnowocześniejszymi środkami do tzw. sterowanej regeneracji tkanek.

Emdogain® - ten biologiczny preparat jest wyciągiem uzyskanym z rozwijającego się zawiązka zębowego młodych świnek (białko szkliwne). Żel nakłada się na powierzchnię odpowiednio przygotowanego korzenia zęba podczas zabiegu płatowego (flap-a). Białka powodują regenerację tkanek przyzębia w sposób naśladujący naturalny rozwój struktur. W ten sposób zostają odtworzone wszystkie składowe przyzębia i przywrócona ich funkcja.
Innym materiałem służącym odtwarzaniu kości jest Bio-Guide® - błona kolagenowo-resorbowalna, która odizolowywuje miejsce uszkodzenia od szkodliwych w tym wypadku tkanek nabłonkowych i tworzy obszar, do którego mogą wnikać rozmnażać się w nim i różnicować komórki macierzyste, zdolne pobudzać wytwarzanie kości.
Ubytki kości można też wypełniać substytutem kości Bio-Oss® -granulat naturalnej kości pochodzenia odzwierzęcego.
Coraz częściej do uzupełniania ubytków kości stosuje się przeszczep własnej kości pacjenta. Warunkiem zastosowania tych najnowszych osiągnięć nauki w dziedzinie periodontologii jest całkowite wyleczenie jamy ustnej, idealna higiena, a przede wszystkim świadoma współpraca pacjenta z lekarzem i higienistką.
wraz z preparatem Emdogainem stosujemy preparat podtrzymujący tkanki PerioGlas.

Higienicznie i pod kontrolą
Najczęściej, bo ponad 90%przypadków, prawidłowe czyszczenie zębów i przestrzeni miedzyzębowych oraz odpowiedni masaż dziąseł zapobiega rozwojowi choroby i utracie kości. Do czyszczenia miejsc trudno dostępnych zaleca się różne środki, np. nici dentystyczne, nici typu "Super Floss", wykałaczki stomatologiczne, specjalne szczoteczki do czyszczenia przestrzeni międzyzębowych i inne (płyny do płukania ust, np. Parogensyl, Silicol dental, Corsodyl, Eludril,Solcoseryl).

Higienistka podczas zabiegu profesjonalnego oczyszczania zębów nie tylko usunie kamień i osad nazębny, przywracając naturalną biel zębów, ale także dobierze odpowiednią szczoteczkę i środki pomocnicze oraz zademonstruje, jak ich prawidłowo używać. Wczesne postacie parodontopatii rozpoznaje się na podstawie badania, popartego zdjęciami radiologicznymi, przeprowadzonego przez lekarza periodontologa. Jeżeli początki parodontozy zostaną stwierdzone, można w znacznym stopniu spowolnić jej postęp, a nawet zahamować jej rozwój dzięki regularnym wizytom u lekarza i utrzymywaniu właściwej higieny jamy ustnej.

Ważne jest postępowanie profilaktyczne:
- jadanie pokarmów bogatych w białko, witaminy, minerały, o małej zawartości węglowodanów
- pożywienie, które zmusza do rozgryzania, rozdrabniania i żucia
- racjonalny tryb życia (ruch, świeże powietrze, unikanie używek)
- wczesne usunięcie próchnicy, wad zębowo-zgryzowych, osadów, kamienia nazębnego