Leczenie osteoporozy, prawidłowy dobór leków
Leczenie osteoporozy im wcześniej zostanie rozpoczęte tym jest skuteczniejsze. Na leczenie nigdy nie jest za późno, trzeba mieć jednak świadomość, że w okresie znacznego zawansowania choroby pewne zmiany kostne mogą być już nieodwracalne. W chwili obecnej dysponujemy kilkoma grupami leków stosowanych w leczeniu osteoporozy. Wybór zależy od lekarza. Głównym kryterium stosowania jest ich skuteczność w zapobieganiu złamaniom kości, szczególnie kręgosłupa i szyjki kości udowej.
Warunkiem skuteczności leczenia osteoporozy jest prawidłowa podaż wapnia. W przypadku diety ubogowapniowej niedobór wapnia uzupełniamy preparatami wapniowymi. Różnią się one formą podania (kapsułki, tabletki, tabletki musujące, proszek) oraz zawartością wapnia zjonizowanego w jednej dawce leku. Najczęściej jest to 300-600 mg wapnia zjonizowanego. Wielkość suplementacji wapniowej zależy od ilości wapnia dostarczanego w diecie, tak aby łączna dawka wynosiła 1000-1200 mg/dobę. Także odpowiednia podaż witaminy D lub jej aktywnych metabolitów jest ważna dla osiągnięcia prawidłowego wchłaniania wapnia w jelicie. Poza powyższymi stosowanych jest szereg innych leków zwiększających masę kostną. Są to głównie bisfosfoniany, hormony żeńskie, selektywne modulatory receptorów estrogenowych (SERM), kalcytonina i rzadziej obecnie stosowany fluorek sodu. Dla części z nich wykazano skuteczność zmniejszenia ryzyka złamania kości, najwyższą dla bisfosfonianów (zmniejszenie ryzyka złamania kręgosłupa i szyjki kości udowej).
Leczenie osteoporozy wymaga długotrwałego, zwykle wieloletniego stosowania leków pod ścisłą kontrolą lekarza. Skuteczność i bezpieczeństwo leczenia ocenia się za pomocą badań biochemicznych i densytometrycznych.
Zobacz więcej >>
Warunkiem skuteczności leczenia osteoporozy jest prawidłowa podaż wapnia. W przypadku diety ubogowapniowej niedobór wapnia uzupełniamy preparatami wapniowymi. Różnią się one formą podania (kapsułki, tabletki, tabletki musujące, proszek) oraz zawartością wapnia zjonizowanego w jednej dawce leku. Najczęściej jest to 300-600 mg wapnia zjonizowanego. Wielkość suplementacji wapniowej zależy od ilości wapnia dostarczanego w diecie, tak aby łączna dawka wynosiła 1000-1200 mg/dobę. Także odpowiednia podaż witaminy D lub jej aktywnych metabolitów jest ważna dla osiągnięcia prawidłowego wchłaniania wapnia w jelicie. Poza powyższymi stosowanych jest szereg innych leków zwiększających masę kostną. Są to głównie bisfosfoniany, hormony żeńskie, selektywne modulatory receptorów estrogenowych (SERM), kalcytonina i rzadziej obecnie stosowany fluorek sodu. Dla części z nich wykazano skuteczność zmniejszenia ryzyka złamania kości, najwyższą dla bisfosfonianów (zmniejszenie ryzyka złamania kręgosłupa i szyjki kości udowej).
Leczenie osteoporozy wymaga długotrwałego, zwykle wieloletniego stosowania leków pod ścisłą kontrolą lekarza. Skuteczność i bezpieczeństwo leczenia ocenia się za pomocą badań biochemicznych i densytometrycznych.
Zobacz więcej >>
