Fobia

U podłoża fobii społecznej leży zwykle psychiczna nieobecność rodziców w dzieciństwie lub wczesne odejście któregoś z nich. Pożywką dla agorafobii jest lęk przed porzuceniem.

Terapeuci próbują, analizując z pacjentem jego życie, określić owe pożywki w różnych fobiach, bo rzecz znaną łatwiej kontrolować. Przyczyn fobii upatruje się również w innych traumatycznych przejściach w dzieciństwie, które potem, nawet zapomniane, zakodowały lęk przed przedmiotami, miejscami i zdarzeniami z nimi związanymi. Charakter roli społecznej, sytuacja rodzinna może ten stempel później utrwalać albo go wręcz wywołać już w życiu dorosłym. Inni znawcy przedmiotu są zdania, że fobie są dziedziczone.

Każda ze szkół psychoterapii wykształciła własne metody. Psychoanalityk ułoży delikwenta na słynnej leżance i za pomocą rozmowy lub hipnozy (tu w grę nie wchodzi hypnophobik) ujawni przed nim nieuświadomione lęki. Ale bodaj najlepsze rezultaty odnosi terapia behawioralna. Zwłaszcza desensytyzacja. Polega ona na stopniowym poddawaniu pacjenta coraz mocniejszym bodźcom lękowym, które musi przezwyciężać. Najpierw uczy się odprężać gdy myśli o przedmiocie lęku. Następnie, gdy już nie boi się samej myśl o nim eksponuje się go. Przezwyciężanie reakcji lękowych w stosunku do myśli o "zagrażającym" obiekcie przenosi się na sytuacje rzeczywistego zetknięcia z nim.

Na wszelkie postacie fobii cierpi 60 proc. Europejczyków. Były one utrapieniem wielu sławnych ludzi:
- Picasso panicznie bał się ścinania włosów i fryzjera,
- Pascal - otwartej przestrzeni.
- Prus chodził zawsze blisko ścian, a namówiony na wycieczkę w góry, kazał się stamtąd natychmiast sprowadzić z przewiązanymi opaską oczyma. Prócz agorafobii miał i drugą - brontofobię, lęk przed piorunami. Chował się przed nimi w domowych zakamarkach, jak pisała jego krewna, nakrywał głowę poduszką i jęczał ze strachu.
- Jan Matejko bał się ciemności i nie mógł spać bez palącej się świecy.
- Hans Christian Andersen cierpiał na fobię pożarową. Nosił ze sobą zawsze sznur, żeby móc się po nim spuścić z okna płonącego domu.
- Michael Jackson ma fobię na zarazki, a Eddie Murphy na brud.
Jeśli tego co wywołuje fobie można unikać, nie dezorganizuje ona życia. Bywa jednak niszcząca, prowadzi do inwalidztwa i izolacji.

Zobacz więcej >>Fobii jest bardzo wiele. Oto kilka przykładów:

- AEROFOBIA - chorobliwy lęk przed powietrzem, np. przed wiatrem, przeciągiem, zawianiem, także lęk przed ruchem w powietrzu, np. przed podróżą samolotem czy koleją napowietrzną.
- AICHMOFOBIA - lęk przed ostrymi przedmiotami
- BRONTOFOBIA - lęk przed piorunami
- KLAUSTROFOBIA - lęk przed zamkniętymi pomieszczeniami
- GEFYROFOBIA - lęk przed przejściem przez most
- KSENOFOBIA - lęk przed obcymi
- NEKROFOBIA - lęk przed umarłymi
- NOSOFOBIA - lęk przed zachorowaniem
- OCHLOFOBIA - lęk przed tłokiem
- TRISKAIDEKAFOBIA - lęk przed liczbami feralnymi