Depresji po porodzie nie można lekceważyć
Zachowania, które mogą sugerować depresję poporodową:
-nasilający się brak pewności siebie, unikanie kontaktów towarzyskich i izolowanie się,
-załamanie nastroju, praktyczny brak odczuwania szczęścia,
-uciekanie w rutynę, brak tolerancji na jakąkolwiek zmianę: np. w rozkładzie dnia, kolejności wykonywanych czynności
-zmęczenie fizyczne i psychiczne, co pociąga za sobą trudności lub niemożliwość w wykonywaniu czynności domowych
-bardzo częsty płacz bez powodu
-nastrój przygnębienia, negatywne myśli, poczucie "bycia w dołku"
-złe samopoczucie fizyczne, bolesność ciała bez wyraźnej somatycznej przyczyny
-przewrażliwienie na punkcie zdrowia i rozwoju dziecka, wyolbrzymianie drobnych trudności związanych z karmieniem, snem czy płaczem dziecka, szukanie pomocy specjalistów
-utrata poczucia czasu (matka nie odczuwa różnicy np. pomiędzy kwadransem a godziną),
-niepokój i ciągłe pobudzenie zmuszające do działania i sprawdzania tego, co dzieje się z dzieckiem - czy śpi, czy oddycha itp
-lub też odwrotnie: obojętność wobec potrzeb dziecka, lęk przed nim, rozdrażnienie, złość w kontakcie z nim, wyobrażanie sobie śmierci dziecka
-uczucie wyczerpania przy jednoczesnej niemożności wypoczynku, kłopoty ze snem, wczesne budzenie się
-utrata zainteresowań seksem oraz możliwe bóle somatyczne takie jak: bóle głowy, pleców, brzucha, kołatanie serca
Najszybsze efekty w leczeniu depresji mogą przynieść systematyczne spotkania z psychologiem - psychoterapeutą. W trakcie indywidualnych spotkań poznać będzie można przyczynę i mechanizm depresji i znaleźć sposób na poradzenie sobie z nią.
Zobacz więcej >>
















