Ginekomastia – fizjologiczna i patologiczna

Wyróżnia się dwa rodzaje ginekomastii fizjologiczną lub patologiczną. Ginekomastia fizjologiczna jak wskazuje nazwa jest czymś normalnym i w pewnym okresie dotyka praktycznie każdego mężczyznę i nie wymaga ona specjalistycznego leczenia. Ginekomastia fizjologiczna występuje u każdego męskiego noworodka a wywołują ją żeńskie hormony matki przenikające przez łożysko i zazwyczaj ustępuje w ciągu kilku tygodni. Następnie ginekomastia fizjologiczna przejściowa pojawia się u znacznej większości chłopców w okresie dojrzewania – co jest związane z ze szczególnymi w tym okresie zaburzeniami hormonalnymi. Powinna ona samoistnie zniknąć po ok. 2-3 latach – jeżeli dojdzie do utrwalenia ginekomastii zmienia się w postać patologiczną wymagająca leczenia. Ostatnią grupą mężczyzn, wśród której można stwierdzić ginekomastię patologiczną są mężczyźni w okresie starzenia się. Tutaj dochodzi także do zmian hormonalnych związanych z wiekiem oraz ze wzrostem tkanki tłuszczowej przy obniżeniu ogólnej masy ciała. Wyżej wymienione przypadki ginekomastii nie wymagają leczenia oraz zanikają samoistnie.
Natomiast ginekomastia patologiczna stwierdza się u mężczyzn, którzy mają ciągłe zaburzenia hormonalne, zażywają leki wpływające na wzrost gruczołów sutkowych, borykają się z chorobami tarczycy, wątroby lub nerek, rak sutka, jąder, prostaty i z powodu wielu innych przyczyn nastąpił u nich znaczny rozrost tkanki gruczołowej, która stanowi przede wszystkim problem psychiczny i estetyczny. Wówczas ten rodzaj ginekomastii wymaga konsultacji lekarskiej oraz leczenia chirurgicznego.

Ginekomastia